Pogureno držanje kod osoba sa Parkinsonovom bolešću može biti rezultat kombinacije više motoričkih simptoma, od kojih su najizraženiji rigidnost (ukočenost mišića) i bradikinezija (usporenost pokreta).
Rigidnost uzrokuje povećani mišićni tonus, što znači da su mišići stalno u napetom stanju, čak i tokom mirovanja. Ova ukočenost može dovesti do neprirodnog savijanja trupa, ramena i vrata.
Bradikinezija, s druge strane, predstavlja usporenost voljnih pokreta, uključujući teškoće u održavanju uspravnog stava ili ispravljanju tela. Kombinacija rigidnosti i bradikinezije može otežati korekciju položaja, jer su pokreti postepeni i ograničeni, a osoba nije u mogućnosti brzo da reaguje i ispravi držanje.
Posturalna nestabilnost, koja je karakteristična za kasnije faze Parkinsonove bolesti, dodatno otežava održavanje ravnoteže i doprinosi još većem savijanju tela. Posturalni refleksi postaju oslabljeni, pa osobe sa Parkinsonovom bolešću često nesvesno zadržavaju nagnut položaj kako bi kompenzovale osećaj nesigurnosti.
Na kraju, hronični motorički simptomi mogu dovesti do sekundarnih promena na mišićima i zglobovima, što dodatno pogoršava pogureno držanje i smanjuje pokretljivost.